به نام دوست
در خــرابـــات مغـان نــــور خـدا مــــــــیبینم
این عجب بین که چه نوری ز کجا میبینم
جلوه بر من مفروش ای ملک الـحاج که تو
خانـه مـیبینـی و من خـانه خـدا مــــیبینم
خـواهم از زلف بتـان نـافـه گشـایــی کـــردن
فـکر دور اســـت همـانـا که خــطـا مــیبینم
سـوز دل اشــک روان آه سـحــر نــالـه شـب
ایـن هــمه از نــظر لــطف شمــا مــــیبینــم
هـر دم از روی تــو نقشــی زنــدم راه خـیـال
بـا کـه گویم که در این پرده چهــا مــیبینم
کـــس نــدیـد سـت ز مشک ختن و نافه چین
آن چـــه من هر سـحــر از باد صبـا مـیبینم
دوستـان عیــب نـظــر بـازی حــافـظ مــکنیـد
کــه مــن او را ز محبـان شــمــا مــــیبـیـنــم
**یا علی**
